Ana Sayfa Söyleşi “Panik Yok! Ben Kanserim”

“Panik Yok! Ben Kanserim”

5 dk okunur
0
0
24,828

“Panik Yok! Ben Kanserim” Okuyucuları ile Buluştu

Yazarımız Özge Günaydın ‘ın “Panik Yok! Ben Kanserim” Kitap “İmza Günü ve Resim Sergisi‘nde okurları ve sanatseverlerle bir araya geldi. Medya, sanat, spor dünyası, seçkin davetliler ve basın mensuplarının katıldığı program İstanbul Cerrahi Hastanesi Art İn Hospital etkinlik alanında gerçekleşti.

Yazarımız Özge Günaydın’ın kanser tedavisi gördüğü dönemde hayata tutunmasını sağlayan resimleri misafirlerin yoğun ilgisi ile karşılaştı. Kitabının okuyucuları ile buluşmasına büyük destek veren başta Yediveren Yayınları sahibi Sayın Akif Bayrak olmak üzere emeği geçen herkese teşekkür plaketi takdim etti.

Misafirler arasında yer alan Milli Tenisçi İpek Şenoğlu ile sohbet eden Özge Günaydın, kitabını imzaladı fotoğraf çektirdi. Misafirleri ile tek tek ilgilenen Özge Günaydın, tedavi gördüğü süreçte yanında olan tüm dostlarına teşekkür etti.

“Panik Yok! Ben Kanserim”

Meme kanseri olduğumu öğrendiğim günün ertesi sabahı gözlerimi açtığımda, henüz sabah ezanı okunuyordu. Akşamdan kalmaydım. O zamanlar dostum olan bir kaç kişiyle balıkçıya gitmiş, şarap içip ağlamıştık. (Şimdi düşününce o tavrımı çok aptalca buluyorum.)

Göz kapaklarımda akşamın ağırlığı, midemde delice bir ekşime ve ağzımda çamur gibi bir tatla uyandım.  Hava yeni aydınlanıyordu ve tüm canlılar rehavet içindeydi. Evde de çıt çıkmıyordu. O sırada iki kızım da derin uykudaydı. Önce büyük kızımın odasına gittim. Kapıda durup onu seyrettim. ‘Uyurken tıpkı Pamuk prensese benziyor’ diye düşündüm. Bu sene yaşamının önemli senelerinden biri, son sınıfa geçti ve ben kanserim.

Koridoru geçerek her şeyden habersiz, melekler gibi uyuyan küçük kızımın odasına girdim ve yatağının yanına oturdum. O anda gözyaşlarımı tutamadım. Sessizce, hıçkırarak ağladım. ‘Henüz çok küçüksün, annesiz kalırsan ne yaparsın’ dedim içimden.

Ayağa kalkıp banyoya gittim. Aynada kendime baktım. Şişen gözler ve darmadağınık saçlar… İlk defa kendimi bu kadar hırpani gördüm. O güne kadar yaşadıklarımı düşündüm. İhanetler, yalanlar, sıkıntılar; bir şekilde hepsinin üstesinden gelmiştim. ‘Kendine gel Özge’ dedim. ‘Ölmeyeceksin... Asla! İnadına yaşayacaksın, hem de yüz yaşına kadar yaşayacaksın.’ Bu yaş meselesini yazdım kafama. Her seferinde de söylerim: ‘Ben, yüz yaşıma kadar yaşayacağım!

Neye inanırsanız başınıza o geliyor. Hastalık da sizde, şifa da sizdedir.

Özge Günaydın

Daha İlgili Makaleler Yükle
Daha Yükle yonetici
Daha Fazla Yükle Söyleşi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Okumanda fayda var!

Hayatın Senin Elinde “Panik Yok Ben Kanserim”

Meme kanseri olduğumu öğrendiğim günün ertesi sabahı gözlerimi açtığımda, henüz sabah ezan…